Słonecznik wierzbolistny to wyjątkowa roślina przede wszystkim dlatego, że póki nie zakwitnie bardzo przypomina papirus, bo liście ma długie, bardzo wąskie, malowniczo przewieszone do dołu. . Jego łodygi, długie na trzy metry, są wiotkie, czasem się pokładają, ale to tylko dodaje uroku roślinie. A gdy zakwita, zaskakuje. Kwiaty, małe, bo zaledwie 5 centymetrowe, są bardzo liczne. Pojawiają się bowiem w październiku, czasem w listopadzie – gdy miesiąc jest ciepły. A bywają lata, że zimno nadchodzi tak szybko, że słonecznik nie zdąży zakwitnąć. Jest byliną, całkowicie mrozoodporną, szybko się rozrastającą w sprzyjających warunkach.

 

Jak każdy słonecznik lubi słońce. Dobrze rośnie na dość suchej ziemi, ale najlepsza jest średnio wilgotna, żyzna, przepuszczalna.

 

 

Ponieważ słonecznik wierzbolistny nie choruje, ma stosunkowo małe wymagania i szybko rośnie, zaczyna być uprawiany na biomasę zamiast wierzby energetycznej. Ma też podobną wartość opałową.

fot. sabina zając